WSA po stronie firm. Ten wyrok może zmienić sposób rozliczania kosztów

Najnowsze orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie może mieć istotne znaczenie dla spółek rozliczających koszty finansowania. Sąd potwierdził, że w określonych sytuacjach zasadne jest stosowanie klucza przychodowego, który lepiej oddaje realną strukturę przychodów przedsiębiorstwa i pozwala uniknąć niekorzystnego „blokowania” kosztów w źródłach o niskich wpływach.

Korzystniejsze podejście do rozliczania kosztów

Dla wielu firm sposób przypisywania kosztów do poszczególnych źródeł przychodów ma bezpośredni wpływ nie tylko na wysokość podatku, ale również na bieżącą płynność finansową. Szczególne znaczenie ma to w przypadku spółek, które uzyskują przychody zarówno z działalności operacyjnej, jak i z zysków kapitałowych.

W praktyce spór sprowadza się do wyboru między dwoma metodami podziału kosztów: kluczem przeznaczeniowym oraz kluczem przychodowym. Pierwszy opiera się na pierwotnym celu finansowania, drugi natomiast uwzględnia rzeczywistą strukturę osiąganych przychodów w danym okresie.

Klucz przychodowy lepiej oddaje realia działalności

Klucz przychodowy jest rozwiązaniem bardziej elastycznym, ponieważ pozwala przypisywać koszty proporcjonalnie do faktycznie uzyskiwanych przychodów. Oznacza to, że wydatki trafiają tam, gdzie przedsiębiorstwo rzeczywiście generuje wynik finansowy.

To podejście może mieć bardzo wymierny efekt. Jeżeli spółka osiąga zdecydowaną większość przychodów z działalności operacyjnej, zastosowanie klucza przychodowego umożliwia ujęcie większej części kosztów właśnie w tym obszarze. W rezultacie firma może skuteczniej obniżyć podstawę opodatkowania i uniknąć sytuacji, w której część kosztów pozostaje niewykorzystana.

Problem „zamrożonych” strat

Jednym z najpoważniejszych skutków stosowania sztywnego klucza przeznaczeniowego jest ryzyko powstawania strat w źródle, które nie generuje wystarczających przychodów. Taka strata nie może zostać rozliczona z dochodem z innego źródła w tym samym roku podatkowym.

W praktyce oznacza to, że przedsiębiorstwo może ponosić wyższe obciążenia podatkowe, mimo że ekonomicznie koszty zostały już faktycznie poniesione. Dla wielu spółek, zwłaszcza tych, które jedynie incydentalnie uzyskują przychody kapitałowe, prowadzi to do niepotrzebnego ograniczenia płynności finansowej.

Istotne stanowisko sądu

Sprawa rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie dotyczyła spółki, która finansowała różne obszary działalności kredytem. Fiskus uznał, że koszty obsługi takiego finansowania powinny zostać przypisane zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem środków. Sąd nie podzielił jednak tego stanowiska.

W wydanym wyroku WSA wskazał, że samo przeznaczenie kredytu nie przesądza jeszcze automatycznie o sposobie rozliczania kosztów podatkowych. Z perspektywy przedsiębiorców to bardzo ważny sygnał, ponieważ potwierdza możliwość bardziej racjonalnego i gospodarczego podejścia do alokacji kosztów.